Хәерле көннәр! Ирем белән яшәвебезгә 8 ел, ике бала үстерәбез. Ирем начар кеше түгел, эшли, эчми-тартмый. Ләкин аның гаиләсендә бер начар гадәт бар, алар мине бөтен җирдә «чит кеше» итеп күрәләр.Күптән түгел кайнанамның юбилее булды. Бөтен туганнар бергә җыелдык, бәйрәм иттек. Бәйрәм ахырында иремнең туганнары, апалары-сеңелләре белән зур итеп истәлеккә фотога төшәргә җыелдылар. Мин дә балаларны ияртеп янына баскан идем, кайнанам бөтен халык алдында, син балаларны тот та бераз кырыйда басып тор әле, башта үзебезнең кан, үз туганнарыбыз белән генә төшик дип мине кадрдан чыгарып җибәрде. Иң ачуны китергәне-ирем бер сүз дә каршы әйтмәде, гадәти хәл кебек елмаеп фотога төшеп торды. 8 ел бер түбә астында яшәп, ике онык табып биреп тә мин алар өчен барыбер чит кеше булып калдым. Үземне шундый мыскыл ителгән, кирәксез итеп хис иттем, елап кайтып киттем. Менэ бу ничек була инде?