2. Диндә наҙанлыҡ артыуы.
Хәҙис-шәрифтә әйтелгән:

«Ҡөрьәнде өйрәнегеҙ һәм башҡаларҙы ла өйрәтегеҙ. Мираҫ хоҡуғын өйрәнегеҙ һәм быға башҡаларҙы ла өйрәтегеҙ. Оҙаҡламай шундай замандар етер: ике кеше мираҫ бүлеү тураһында бәхәсләшер, әммә был мәсьәләгә асыҡлыҡ индерерҙәй кешене тапмаҫ» (Хайсами,IV, 223).

Дини ғилем алыу һәм шуға ярашлы ғүмер итеү - һәр мосолмандың бурысы. Кешеләрҙә дини ғилемдең етерлек булмауы, тормоштағы дини ихласһыҙлыҡ - Ҡиәмәт көнө яҡынлашыуының бер билдәһе.
Аллаһ Илсеһе саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм:

Ғилемдең юҡҡа сығыуы, наҙанлыҡтың тамыр йәйеүе, зинаның киң таралыуы - Ҡиәмәттең яҡынайыу ғәләмәттәр (Әхмәт 3/176, әл-Бохари 81, Мөслим 2671, Әт-тирмиҙи 2205).

Пәйғәмбәребеҙ саллаллаһу ғәләйһи үә сәлләм әйтеүенсә, «ишәктәр шикелле, көллө ғаләм алдында зина ҡылғандар» хәле Ҡиәмәт көнө ҡурҡыныстарын татыясаҡ бәхетһеҙҙәрҙең хәленән бер ни менән дә айырылмай.