| ОКТЯБРЬ 5 — БАШКЫ ХҮНҮ |
💥Баштайгы башкым
📢Дыка чараш лактап каан хөм ногаан сумка. Турум, тургузуп каарга, чемодан ышкаш, аңдарылбас, хевири үрелбес. Кыдыында светофорнуң кызыл, сарыг, ногаан өңнерин илереткен төгериктер чуруу бар. Ооң соонда ыяш пенал, өңнүг карандаштар, демир-үжүктер... Ак фартук, бантиктер, гольфалар... Бо бүгүнү авам кыжын-на садып эккеп эгелээн. Меңээ чүгле көргүзүп кааш, чамдыкта көргүспейн-даа, үргүлчү шоочалыг турар аптараже суп каар кижи. А мээң школа барып, өөрениксеп турарымны деңнээр чүве тыппас мен: шуут-ла кыптыгып турар. Ада-иевис ажылдап турда, аптара дүлгүүрүн тыпкаш, чараш сумкам-биле мага хандыр ойнап-ойнап, дедир суп каар турган мен.
Үрде манаан хүнүм-даа келген. Август 31. Ол үеде ынчан-на чыскаалып каапкаш, сентябрь 1-ден тура өөрени бээр турган болгай. Форма, ак фартук, бантиктеримни кежээ чогум белеткеп каан. Ол хирезинде авам, ачам эртенги үеде ажылдап чорупкаш, келбейн туруп бергеннер. Соңгадан көөрүмге, чараштыр кеттинипкен уруглар, оолдар школаже шуужуп-ла турар. А мээң узун болгаш чоон, ийи холдуң адыжынга безин сыңмас, кылын, дыраттынмас алдын-сарыг чажымны чүгле авам боду өрүүр турган. Бодум хамаанчок, угбаларым-даа орта өрүп шыдавас. Салбарара берген соңга бакылап халып турумда, ада-ием кире халчып келген соонда, авам мени хепкерипкеш, чажымны ийи кылдыр өрээш, ачам-биле иелдиривисти школаже чорудупкан. Орук ара ачам менден: «Самбыра деп чүү чүвел, билир сен бе, уруум?» – деп айтырып чоруур чүве. Мээң ааспыраам аттыг: «Билир-ле мен: чугай-биле бижиттинер ханада азып каан улуг кара демир-ле-дир» – деп бо мен. «Чүгле кара демир болбас, хүрең ыяш база болгулаар, ам көрүптер сен» – дээш, тайылбырлап берди. Азыгдан ээптеривиске, школаның дыка улуг девискээри көстүп кээп, чыскаал-даа барааны чок болду. Озалдап калганымны, чыскаал төне бергенин билип кааш, холумну ачамдан ушта соккаш, шугулдап чоруурум аттыг. Башкылар өрээлинче ачам мени эдертип киире берди. «Башкың бо-дур, Сайын Билдин-Көк Монгушовна дээр» – деп таныштыргаш, чүү дээр ийик дээнзиг, менден харыы манап тур. Туражоок, арга чадаарда: «Экии, башкы!» – деп мендилешкеш, бажың чанында тарып алганывыс кызыл мак, сарыг-кызыл календула, янзы-бүрү өңнүг ромашкалардан үстүкү класс өөреникчизи Марина угбамның кылып берген боондаан баштайгы башкымче сундум. Башкы аажок хүлүмзүрүп, чечээмни алгаш, бажымны суйбап каан. Кады өөренир эштеримни-даа көрбээн мен, чыскаалга-даа турбаан мен, ол дээш-ле хомудаарым кончуг болган. https://vk.ru/wall-201111625_70702
💥Баштайгы башкым
📢Дыка чараш лактап каан хөм ногаан сумка. Турум, тургузуп каарга, чемодан ышкаш, аңдарылбас, хевири үрелбес. Кыдыында светофорнуң кызыл, сарыг, ногаан өңнерин илереткен төгериктер чуруу бар. Ооң соонда ыяш пенал, өңнүг карандаштар, демир-үжүктер... Ак фартук, бантиктер, гольфалар... Бо бүгүнү авам кыжын-на садып эккеп эгелээн. Меңээ чүгле көргүзүп кааш, чамдыкта көргүспейн-даа, үргүлчү шоочалыг турар аптараже суп каар кижи. А мээң школа барып, өөрениксеп турарымны деңнээр чүве тыппас мен: шуут-ла кыптыгып турар. Ада-иевис ажылдап турда, аптара дүлгүүрүн тыпкаш, чараш сумкам-биле мага хандыр ойнап-ойнап, дедир суп каар турган мен.
Үрде манаан хүнүм-даа келген. Август 31. Ол үеде ынчан-на чыскаалып каапкаш, сентябрь 1-ден тура өөрени бээр турган болгай. Форма, ак фартук, бантиктеримни кежээ чогум белеткеп каан. Ол хирезинде авам, ачам эртенги үеде ажылдап чорупкаш, келбейн туруп бергеннер. Соңгадан көөрүмге, чараштыр кеттинипкен уруглар, оолдар школаже шуужуп-ла турар. А мээң узун болгаш чоон, ийи холдуң адыжынга безин сыңмас, кылын, дыраттынмас алдын-сарыг чажымны чүгле авам боду өрүүр турган. Бодум хамаанчок, угбаларым-даа орта өрүп шыдавас. Салбарара берген соңга бакылап халып турумда, ада-ием кире халчып келген соонда, авам мени хепкерипкеш, чажымны ийи кылдыр өрээш, ачам-биле иелдиривисти школаже чорудупкан. Орук ара ачам менден: «Самбыра деп чүү чүвел, билир сен бе, уруум?» – деп айтырып чоруур чүве. Мээң ааспыраам аттыг: «Билир-ле мен: чугай-биле бижиттинер ханада азып каан улуг кара демир-ле-дир» – деп бо мен. «Чүгле кара демир болбас, хүрең ыяш база болгулаар, ам көрүптер сен» – дээш, тайылбырлап берди. Азыгдан ээптеривиске, школаның дыка улуг девискээри көстүп кээп, чыскаал-даа барааны чок болду. Озалдап калганымны, чыскаал төне бергенин билип кааш, холумну ачамдан ушта соккаш, шугулдап чоруурум аттыг. Башкылар өрээлинче ачам мени эдертип киире берди. «Башкың бо-дур, Сайын Билдин-Көк Монгушовна дээр» – деп таныштыргаш, чүү дээр ийик дээнзиг, менден харыы манап тур. Туражоок, арга чадаарда: «Экии, башкы!» – деп мендилешкеш, бажың чанында тарып алганывыс кызыл мак, сарыг-кызыл календула, янзы-бүрү өңнүг ромашкалардан үстүкү класс өөреникчизи Марина угбамның кылып берген боондаан баштайгы башкымче сундум. Башкы аажок хүлүмзүрүп, чечээмни алгаш, бажымны суйбап каан. Кады өөренир эштеримни-даа көрбээн мен, чыскаалга-даа турбаан мен, ол дээш-ле хомудаарым кончуг болган. https://vk.ru/wall-201111625_70702