Тормыш бит, ни булмас.

Тормыш бит,
ни булмас дөньяда..
Туган ташлар, дустың синнән качар..
Якыннар япканда капкасын..
Җиде ятлар сиңа ишек ачар..

Дөнья бит
ишелмәс бу дигән таулар да..
Син барыр юлларга ишелер..
Мәңгегә үз иткән кешеңнән..
Көтмәстән күңелләр бизелер..

Дөнья бит ,
көткәнчә таң атмас көн тумас,
Елгалар ярыннан ташырлар,
Өметләр өзелде дигәндә,
Хыяллар тормышка ашырлар..

Гайбәт сүз йөрәкне телгәләр..
Кемнәндер җылы сүз көткәндә,
Мең тапкыр тау төшеп менәрсең,
Тормышның юлыннан үткәндә..

Күңелең мөлдерәп тулганда,
Кемнәрдер яшьләрең сөртерләр..
Кемнәрдер елмаеп һәм көлеп,
Җай гына упкынга этәрләр..

Үрләргә менгәндә сак кына..
Көнчеләр түбәнгә тартырлар..
Дөнья бу, син җиңү яуласаң,
Дусларың югалыр, дошманнар артырлар..

Тормыш бит,
ни булмас дөньяда..
Туган ташлар, дустың синнән качар..
Якыннар япканда капкасын..
Җиде ятлар сиңа ишек ачар (Гөлүсә Шаһбан)