Закирә әнием үлгәндә исә миңа алты яшь ярым булган. Мөзәянә әнием безгә килгәч, авылдагы бер апа мине үзе янына чакырып алды да, кесәләремә кәнфит, печенье тутырды. «Син әниеңне тыңлама, әтиең сезгә әни итеп мине алып кайтсын, мин сиңа тәмле әйберләр генә ашатырмын», – диде...

Дәвамы МОНДА