ТОРМЫШ УЛ - ҮЗЕ БЕР СЕРЛЕ ДӨНЬЯ...

Нинди генә шартлар тудырылса да, җылы мөнәсәбәт нинди генә югарылыкта булса да, Язмыш безне бу йортка алып килмәсен, дуслар! Балаларыбыз, оныкларыбыз рәхимле, шәфкатьле булсыннар, гореф- гадәтләребезне сакласыннар, гаилә кыйммәтләрен югалтмасыннар дигән теләктә калам. ❤️❤️❤️🌹🌹🌹

Картлар йорты, нинди шыксыз..исем..

Картлар йорты, шундый шыксыз исем..
Тәрәзәдә сүлпән ут яна..
Шушы утта тәсбих тарта тарта,
Уйга чумып утыра бер Ана.

Йөзләрендә бераз моңсулык бар,
Бераз гына нәфрәт чаткысы..
Чәчләреннән бүген аны назлый,
Айдан төшкән нурның яктысы..

Яшьлекләрен уе белән айкап,
Барлый микән хыял өметләрне..
Җан яралы,ә ул сүзләр эзли,
Юатырга үзе кебекләрне.

Әби карчык, сыйпап куйды шул чак,
Күлмәгенең матур бизәген.
Тамак та тук, өстә чиста пөхтә..
Тик, картлар йорты өзә үзәген.

Үз кулына үзе кагылып куйды..
Балаларын сөеп назлаган..
Йөрәк әрни, ләкин картлыгында,
Бала рәхәтләре язмаган.
Улын кызын,назлап сөя сөя ..
Ничә салды икән бишеккә..
Менә бүген картлар йортында ул,
Ә күзләре ябык ишектә.

Тик ул гына түгел, күпләр монда...
Һәрбер сүздән җанга җылы эзли..
Яши алар “ Балам килер” - дигән
Соңгы тамчы өметләрен өзми.

Картлар йорты, нинди шыксыз..исем....( Гөлүсә Шаһбан)

Безнең бала чакта тирә-юнебездә акыл, тәрбия бирердәй, эш гамәлләре, узара мөгамәләләре белән өлге булырдай өлкәннәр-ак әбиләребез булган. Без алардан олы бер мәктәп гыйлеме алганбыз. Безнең чор балаларын үз әбиләребез генә түгел ( мин үзем әби белән үсмәдем), күрше әби-апалар да тәрбияләде. Авыл күмәк тәрбияли шул. Шул гыйлемне без үзебезнең шәһәрдә үскән( хәзер аның авылында да кеше биек коймалар артына бикләнде) балаларыбызга тапшыра алдыкмы?! Телебезне, гореф-гадәтләребезне, яшәеш фәлсәфәсен балаларыбыз үз балалары, безнең оныкларыбызга җиткерә алырмы? Без үзебез эш күплеккә, болгавыр заманга сылтап балдан татлы оныкларыбыз белән җитәрлек аралашабызмы?! Күңел күзләребез күрәме, җаныбыз саумы?..
Әнкәйләр буыны-зирәк акыллы өлкәннәребезне күңел сагына.
#Татарчашигырь
#Күңелхаләте
Без бәхетле идек бала чакта-
Әткәйле дә идек, әнкәйле дә.
Әби-бабайларны күрмәсәк тә
Янда иде алар бәләкәйдән. Әткәй безгә гел "бабагыз" диде.
"Әбиегез" дия иде әнкәй.
Нәсел җылысында җылындык без.
Күңелемдә тора алар әйткән.

Нигез ташларында алар эзе,
Колагымда яңгырый алар сүзе.
Бабайлы да идек, әбиле дә-
Гел күзәтте күктән алар күзе.

Безнең буын бик бәхетле иде.
Нәселле дә иде, нәсәпле дә.
Бүгенгеләр әллә нинди менә:
Укыган да үзе, кәсепле дә.

Ата-баба, әби-бабай, дисәң
Исем-шәрифләрен белми бала.
Өзелгәнме чылбыр? Кай буында?
Киләчәккә бездән нәрсә кала?!

Бабайлы да буын, әбиле дә...
Телсез, хиссез, уйсыз..
Юк ла, алай түгел!
Үзебездән тора барысы да-
Җирдә яшәвебез юкка түгел!

Ә бу шигыремдә укытучы буларак уйлануларым. Кайсы бер гаиләдә буыннар арасындагы бәйләнеш юк дәрәҗәсендә. "Абика"лары бар күбесенең. Буыннар чылбыры, гореф-гадәт, традиция шул "абика" дип әйтүгә генә кайтып кала.
Баланың баласы балдан татлы шул. Шул татлыга әби-бабай, әти-әни бер йодрык булып ( тукмак түгел, "кулак" та түгел-татарның йодрык сүзе бик тирән мәг‘нәле-бергәлек) дөрес юнәлеш, үз мисалы үрнәге бирергә тиеш, дип уйлыйм мин.
Дөрес, заман башка, чор башка диярләр кайберәүләр. Әйе, заман башка, бала-оныкларның да теләк таләпләре югары.
Ләкин...гаилә кыйммәтләре беренче урында булганда, тәрбия өлгесе бозылмыйча саклана.
Һәм тиеш тә!
Үзебезгә килгәндә, гаилә кыйммәтләрен тапшырырга тырышып ятыш.

БӘХЕТЛЕ БУЛЫРГА БЕРКАЙЧАН СОҢ ТҮГЕЛ.

Чәчләрне узганнар бәс булып сарса да...
Буыннар кайчакта арыса-талса да...
Һәрвакыт яшь булып калыр күк бу күңел,
Бәхетле булырга беркайчан соң түгел...

Үткәннәр маңгайга буразна салса да...
Яшьлекләр еракта, офыкта калса да...
Гел сөеп-сөелеп яшәсен бу күңел,
Бәхетле булырга беркайчан соң түгел...

“Әй узды бездән дә бу яшьлек” дисәк тә...
Моңланып кайвакыт башларны исәк тә...
Һәрвакыт могжиза көтәр күк бу күңел,
Бәхетле булырга беркайчан соң түгел...

Итәккә утыртып оныклар сөйсәк тә...
Күңелнең бар назын аларга бирсәк тә...
Картаю белмәс күк беркайчан бу йөрәк,
Гомернең көзенә иртәрәктер димәк...

Гөлүсә Шаһбан


Гомернең тәмен белеп яшик, дусларым минем, бәхетле булырга беркайчан да соң түгел. Ә хәзер шундый уйлар белән эшкә таралабыз, 🤗 ә өйдәгеләр, рәхәтләнеп ял итеп, безнең эштән кайтуыбызны түземсезлек бн көтеп торсыннар. Уңышлы көннәр, дуслар!!! 💓💓💓

Саулык телим...
Рәхмәт язмыш, юлларымда бары
Очрады яхшы кешеләр.
Эчкерсезләр, гади, ачык йөзле
Барысы да минем ишеләр.
Һәр яңасын җылы кабул иттем,
Начар ягын күрә белмәдем.
Сикәлтәле юлдан гомерем буе
Җанга якын дуслар эзләдем.
Бүген алар бик күп, миңа җиңел-
Бер җылы сүз җитә алардан.
Дусларны – мин, алар мине аңлый,
Күңел сизә әллә кайлардан.
Тауга менгән чакта, каерылып,
Карыймын түбәнгә – егылмыйм.
Мең яхшылык белән тотып торган
Дуслар терәк – ялгыз түгел мин!

Гөлнур Мөхәммәтханова

Хәерле иртәләр, дусларым !!! ❤️❤️❤️🌹🤗

Вакыт... Замана шаукымына бирелеп, дөнья куып яшәгәндә барыбызга да ВАКЫТ җитми... Кайчак Иң кадерле кешеләребезне дә онытабыз, дуслар... Шуңадырмы, гомернең иң кадерле мизгелләре үз кадерен югалта. Әйдәгез, шул хакта уйланыйк әле... Кем өчен чабабыз без? Моның кадәр чабу кирәкме?...

Соңгы хат.

Хатка язып куйды ялгыз ана,
Баласына әйтер сүзләрен.
Җиң очлары белән сөртә-сөртә,
Яшьтән томаланган күзләрен.

Балакаем! Газиз балам минем!
Сөеп кенә сине үстердем.
Нәни чакта алып кулларыма,
Үчтекәйләп чөеп үстердем.

Көяләндем, син елаган чакта,
Әгәр көлсәң, мин дә шатландым.
Атлап киткән чакта, егылма, дип,
Канатымны җәеп сакладым.

Хәзер инде үзең үстерәсең,
Татлы җимешеңне – балаңны.
Басадыр шул дөнья мәшәкате,
Онытасың кайчак анаңны.

Көткән идем, бәлки кайтырсың, дип,
Мичтә бәлешемне пешереп.
Син яраткан күмәч ипи салдым,
Җитештеләр алар күпереп.

Самавырга салырга, дип җыйдым,
Мичтә калган кызыл күмерне.
Син кайтуга матур торсын, диеп,
Җыештырып куйдым өемне.

Мунча ягырбыз, дип, су ташыдым,
Утын кертеп куйдым, әзерләп.
Кайткач киярсең, дип, күлмәгеңне,
Сандыгымнан алдым кадерләп.

Эшең күптер, балам, кайта(а)лмадың,
Бушка көтеп үтте бу ял да.
Кайтсаң иде ешрак, мичен ягып,
Өй җылыткан анаң булганда.

Килер бер көн – өем бушап калыр,
Тәрәзәмнең сүнәр утлары.
Ишек алдын карлар күмеп китәр,
Таба алмассың керер юлларны.

Үпкә тотма, балам яшәгәндә,
Төрле чакларыбыз булгандыр.
Тыңлашмаган чакта ачулансам,
Күзең яшьләр белән тулгандыр.

Вакытымны азрак бүлгәнмендер,
Утырырга сөеп-иркәләп.
Кирәк булган да бит, дөнья эшен
Куеп торып бераз читкәрәк.

Исеңдә тот, балам, ана өчен
Бала – бавыр ите, дигәнне.
Ана өчен баладан да газиз,
Җирдә беркем дә юк икәнне.

Әйтер сүзен шулай хатка язып,
Салды ана сандык төбенә.
Уйламаган иде, ялгыз торып,
Калуларын картлык көнендә.

Бер-бер артлы яллар үтә торды,
Көтте ана көнен... төнен дә...
Аның соңгы хатын укыдылар,
Җыелышкач кырык көненә.

Гүзәл Галимова.

Кардәшләрем минем, арабызда минем кебек китап укучылар да аз түгелдер. Ә сезнең искәргәнегез бармы: кайберләренә еллар узгач әйләнеп кайтасың һәм кинәт аларны бөтенләй башкача аңлыйсың. Ә бит китап үзгәрми,
БЕЗ ҮЗГӘРӘБЕЗ, безнең тормышка, дөньяга карашыбыз үзгәрә, акылыбыз үсә. Урыс әйтмешли, становимся мудрыми... 🙏🙏🙏❤️❤️❤️🌹

Дусларым минем, сынаганыгыз бармы сезнең: кайчак дөрес карар иң куркыныч булып тоела.
Ләкин нәкъ менә ул соңыннан җиңеллек китерә.

Үпкәләрдән, авыр тойгылардан
Бушатсаң син әгәр күңелеңне,
Юк-бар өчен артык хәвефләнми
Яши алсаң калган гомереңне,
Тормыш итү күпкә җайлырак!

Яхшылыклар эшләп яши алсаң
Берни өмет итми кылганыңа,
Аллаһыга син рәхмәтле булып,
Шөкер итсәң әгәр булганына,
Яшәүләре күпкә җайлырак!

Гади генә тормыш алып барсаң,
Кадерләрен белеп бар малыңның,
Ничек бар ул, шулай кабул итеп,
Кимчелеген күрми тиң ярыңның,
Тормыш итү күпкә җайлырак!

Күңел күзең һәрчак ачык булса,
Аяз булса әгәр тормыш күгең,
Яшәү матурлыгын күрә белеп,
Син бәхетле булсаң әгәр бүген,
Тормыш итү күпкә җайлырак!!!
Яшәүләре күпкә җайлырак!!! (Гөлара Шәрипова)